ابراهیم آشتیانی: "روابط" به فوتبال ما ضربه زده است

یک کارشناس فوتبال گفت: تا زمانی که دعواها و کشمکش‌های مشخصی در بین مسوولان وجود داشته باشد، به جایی نمی‌رسیم.

ابراهیم آشتیانی اظهار کرد: در حال حاضر اگر بخواهیم همین طور لاک‌پشتی پیش برویم، نمی‌توانیم تیم امید را برای مسابقه‌های گوانگ‌جو آماده کنیم. بلکه باید به طور ضربتی عمل کنیم تا این عقب‌افتادگی زمانی را جبران کنیم.

وی افزود: من به عنوان عضوی از جامعه فوتبال واقعا دلم به حال تیم امید می‌سوزد. چرا که ما همواره در رده‌های سنی امید و جوانان بازیکنان بااستعدادی داشته‌ایم. برای فوتبال ما جای تاسف دارد که این بار هم به المپیک نرویم.

آشتیانی با اشاره به این نکته که مدیریت ما در فوتبال همواره ضعیف بوده خاطرنشان کرد: فوتبال ما ابزار کار لازم از جمله بازیکنان مستعد را در اختیار دارد اما مدیریتی که از سوی مسوولان بر روی آن اعمال می‌شود بسیار ضعیف است.

وی ادامه داد: به نظر می‌رسد هیچ برنامه‌ای برای استفاده از نظر کارشناسان وجود ندارد. برای مثال خودم را می‌گویم؛ فدراسیون تاکنون هیچ وقت از من نخواسته که سر تمرین‌های تیم امید بروم و فقط نظرم را بگویم. حتی چندین بار در همین مورد با رسانه‌ها مصاحبه کرده‌ام اما متاسفانه مسوولان به نظر کارشناسان توجهی نمی‌کنند و کار خود را انجام می‌دهند.

آشتیانی گفت: متاسفانه چند سال است که فوتبال ما فقط به دلیل وجود برخی رابطه‌ها ضربه می‌خورد.

بازیکن سال‌های دور فوتبال ایران یادآور شد:‌ نه تنها این فدراسیون بلکه فدراسیون قبلی هم در قبال تیم امید کم‌کاری کردند. انگار فدراسیون تیم امید را یک بچه‌ی ناتنی می‌بیند. من امیدوار بودم که افشارزاده با تجربه‌ای که دارد و تعاملی که با کفاشیان برقرار می‌کند، بعد از سال‌ها تیم امید را به المپیک ببرند. اما تا زمانی که این دو عزیز اختلافات شخصی را کنار نگذارند و برای تیم امید فکری نکنند وضعیت به همین صورت خواهد ماند.

آشتیانی ضمن بیان این مطلب که باید به تیم امید مانند یک باشگاه نگاه شود، اظهار کرد: فدراسیون باید بهای بیشتری به تیم امید بدهد و با یک دیدگاه دیگر به این تیم بنگرد. چرا که این تیم قرار است در آینده جایگزین تیم ملی ما شود. از این رو همه چیز فوتبال ایران به این تیم بستگی دارد.

وی افزود: اگر تیم امید را به یک تیم باشگاهی تبدیل کنیم می‌توانیم به راحتی آن را در لیگ یک به تیم‌ها اضافه کنیم تا آنجا دائم در حال مسابقه باشد. این کار برای بازیکنان تیم امید که اکثرشان در تیم‌های خود ذخیره‌اند بسیار مفید است. چون می‌توانند در یک تیم فعال باشند و تا فرارسیدن بازی‌های مقدماتی المپیک حداقل ۲۰ بازی کنار یکدیگر انجام دهند و به هماهنگی لازم برسند. حتی فدراسیون می‌تواند تیم‌های باشگاهی را وادار کند که از بازیکنان امیدشان بیشتر استفاده کنند.

آشتیانی در پایان تصریح کرد: المپیک جایگاه بسیار بزرگی است که خود من هم دوبار در آن حضور داشته‌ام. این حق فوتبال ماست که با بازیکنان بااستعدادی که دارد به المپیک برود و حتی به مدال هم فکر کند. به نظر من بهتر است که فدراسیون تیم امید را به کمیته ملی المپیک واگذار کند و خودش به فکر تیم ملی بزرگسالان باشد تا دیگر شاهد این بی‌برنامگی‌ها نباشیم و تیم ملی امید به حق خود پس از چند سال برسد.

/ 0 نظر / 6 بازدید