گفتگو با رایان گیگز ستاره ولزی منچستریونایتد

فوتبالیست های زیادی در دنیای فوتبال مدرن امروز نیستند که به اندازه رایان گیگز تجربه داشته باشند. این را جهت ضعف دیگران نمی گویم. فوتبال این روزها جوان شده است. در حقیقت خیلی ها به دهه سوم زندگی شان نرسیده از فوتبال حرفه ای کناره می گیرند. آنهایی هم که اهل کناره گیری نیستند ناگزیر می شوند در دنیای فوتبال کنونی به حاشیه رانده شوند اما داستان رایان گیگز متفاوت است. در حقیقت تنها پائولو مالدینی و رائول گونزالس هستند که بیش از او در لیگ قهرمانان حضور داشته اند. وی امسال بیستمین حضور خود را در لیگ قهرمانان در پیراهن سرخ منچستر یونایتد تجربه می کند. مصاحبه وی را در این مورد با مجله رسمی هواداران شیاطین سرخ با هم می خوانیم:

 

•بازی تیم مقابل رنجرز نتیجه دلخواه شما را در پی نداشت اما مشخص بود که حریف با تمام قوا برای رویارویی با شما تلاش کرده بود. آیا از اینکه همه تیم ها در تلاشند تا شما را شکست دهند خوشتان می آید؟

- بله. فکر می کنم این نشانه خوبی باشد. وقتی همه در فکر شکست دادن شما هستند این یعنی اینکه شما تیم خطرناک و قدرتمندی دارید بنابراین نه تنها از شنیدن اینکه شکست تیم شما نقطه عطف یک تیم است ناراحت نمی شوید بلکه از میزان اهمیت و تاثیرگذاری تان در رقابت ها با خبر شده و خوشحال می شوید. نکته جالبی که در رابطه با این مسائل وجود دارد ، گل هایی است که در لحظات حساس و سرنوشت ساز بازی به ثمر می رسد و هواداران را دچار شور و هیجان می کند. من این را خیلی دوست دارم.

 

•بازی برگشت در خانه رنجرز است. یک بازی هم در والنسیا باید انجام دهید و اگر اشتباه نکنم سفری هم به ترکیه در پیش است.

- بله و اولین باری که برای بازی به خانه رنجرز رفتیم را خوب یادم است. بازی خشنی بود. مطمئنم که

این بار هم همانطور خواهد بود. آن خاطره هیچ گاه از ذهنم پاک نمی شود. من در والنسیا هم تجربه بازی دارم و باید بگویم که مستایا استادیوم فوق العاده ای است و والنسیا یکی از تیم های خوب اسپانیا به شمار می رود. در مورد بورسااسپور هم باید بگویم که انتظار همان خوشامد گویی خشنی را از آنها داریم که یک بار از بشیکتاش و گالاتاسرای دریافت کردیم. آنجا فضا فوق العاده است و به همین خاطر فکر می کنم با اتمسفر هیجان انگیزی مواجه شویم. چیزی که من خیلی به آن مشتاقم. اتمسفر پر هیجان و رقابت های اروپایی لیگ قهرمانان دست در دست هم خواهند داد.من از هوادارانمان در اولدترافورد مطمئنم. بارها و بارها در اولدترافورد آنها ما را حمایت کرده اند و با شعار ها و کلمات امید بخششان به ما رو حیه داده اند. بازی در استادیوم های غریبه از خیلی لحاظ ها سخت است. خبری از فضای همیشگی نیست و برای بخش اعظمی از ورزشگاه شما بازیکن تیم حریف هستید. این نکته بر روی بازیکنان

خواه ناخواه تاثیر می گذارد. روی یکی کمتر و یکی بیشتر. اگر بازی ها حساس هم باشند تاثیر بیشتر می شود و شما نمی توانید به خوبی همیشه بازی کنید.

 

•همه تا حدودی رنجرز و والنسیا را می شناسیم. در مورد بورسا اسپور چه چیزی برای گفتن دارید؟آنها تا حدود زیادی برای همگان تیم گمنامی به شمار می روند.

- حق با شماست. اما ما فیلم بازی های آنها را تماشا کرده ایم و شیوه عملکردشان را تا حدودی می دانیم. اما قبول دارم که کمی نا آشنایی مان با این تیم بیش از حد معمول است چرا که دیدن بازی های رنجرز و والنسیا از تلویزیون یک امر عادی و همیشگی است اما من تا به حال این حریف جدید را ندیده ام یا توجهی به آن نکرده ام.

 

• این بیستمین دفعه ای است که شما در پهنه رقابت های اروپایی فوتبال بازی می کنید. چه چیز این رقابت ها را اینقدر مهم و خاص می کند؟

- فکر می کنم تغییراتی که در شرایط معمول یک بازیکن به وجود می آورد آن را برایم جالب می کند. از مسافرت ها گرفته تا استادیوم های غریبه و فضاهای نا متعارف همگی فاکتورهایی را به رقابت ها اضافه می کند که در لیگ آنها را نداشته اید. البته همه اش هم به بازی های خارج از خانه ربط ندارد. هیجان بازی کردن با تیم های بزرگ اروپایی در خانه . فریاد و حمایت تماشاگران و اشتیاق به پیروزی در یک بازی خاص هم هست . بهترین خاطرات من مربوط می شود به همین بازی های اروپایی مقابل تیم های بزرگ.

 

• بازیکنان چه چیزی را می توانند از این بازی های اروپایی یاد بگیرند که در بازی های داخلی وجود ندارد؟

- در بازی های اروپایی هیچ تضمینی بر پیروزی حتمی شما نیست چون حریف ها متفاوتند و شیوه های متفاوتی دارند . همگی در لیگ های داخلی خودتیم ها ی خوبی بوده اند و با مهارت بازی می کنند. در یک بازی ۳ بر صفر جلو هستید و نیمه بعد ۴ تا گل از حریف می خورید چون غیر قابل پیش بینی هستند. باید در مواجهه با این شرایط با روحیه و امید بازی کنید تا نتیجه را تغییر دهید یا به تساوی بکشانید.

 

•شما اکنون ۳۷ سال دارید آیا پس از اتمام هر بازی احساس درد یا خستگی می کنید؟

-خب به خوبی گذشته که نیستم اما آنقدرها هم بد نیست. یعنی نسبت به یکی دو سال قبل بهترم. سرعتی را که در گذشته در زمین داشتم ندارم اما ورزش و یوگا می کنم و همین درد یا کوفتگی عضلاتم را کم می کند. به هر حال تمام تلاشم را می کنم که تا جای ممکن بیشتر و مفیدتر بازی کنم.

/ 0 نظر / 17 بازدید